จบ

“จบ”ทุกวันที่ตื่นขึ้นมาตอนเช้า ความคิดของเราเริ่มทำงาน

ในแต่ละวันเรามีเรื่องมากมายเข้ามาในชีวิต ทั้งเรื่องดีและไม่ดี

ทั้งที่เราพอใจและไม่พอใจ หรือจะเป็นเรื่องของเราเอง หรืออาจจะเป็นเรื่องของคนอื่น

และเรื่องราวแบบนี้เข้ามาในชีวิตเราทุกวันตลอดเวลาที่ผ่านมา

มีเรื่องที่เข้ามาในใจเราตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน คงจะนับไม่ถ้วน

แต่…มีเรื่องไหนบ้างที่เราเคยจบมันจริงๆ

จบแบบไม่กลับไปคิดอีก ยังมีเรื่องเก่าเรื่องใหม่ที่มันวนเวียนอยู่ในใจเราตลอด

ขอยกตัวอย่างนะครับ สมมติว่าเราได้ทะเลาะกับใครสักคนหนึ่ง

ตั้งแต่สองวันที่แล้วจนถึงปัจจุบัน เรายังนั่งคิดเรื่องนี้อยู่เลยไม่ว่าใครจะเป็นฝ่ายถูกหรือผิด

หากเราไม่จบ ตัวเราเองนี่แหละที่ทุกข์

หากเราถูกก็ควรที่จะให้อภัยและจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด

หรือหากเราผิดเราควรยอมรับและจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด

ไม่อย่างนั้นคนที่ทุกข์ก็คือตัวเราเองไม่ว่าเขาจะจบหรือไม่ ก็ขอให้เราจบ

ถ้าเขาไม่จบนั่นคือเรื่องของเขา แต่เราต้องจบ

เรื่องราวที่เกิดขึ้นยังไงก็ต้องมีวันจบ แต่จะจบช้าหรือเร็ว ตัวเราเป็นผู้กำหนด

ยิ่งจบได้ไวใจเราก็จะเบาสบาย ใจก็จะสงบไม่วุ่นวายกับเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะเราจบมันได้

เมื่อเราจบมันได้ เราก็ไม่จำเป็นต้องเอากลับมาคิดอีก ให้วุ่นวายใจ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *